Instytut Historii Akademii Nauk Republiki Czeskiej
wspólnie z Instytutem Historii Czeskiej Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Karola
i Archiwum Stołecznego miasta Pragi
organizuje w dniach 18 – 19 października 2007 roku
II Kolokwium Dwory i rezydencje w średniowieczu
Struktura i kultura społeczności dworskich
Obrady będą się toczyły w sali wykładowej Archiwum Stołecznego miasta Pragi
Pałac Clam-Gallasův, ul. Husova 20, Praha 1
Celem konferencji jest podsumowanie wyników badań nad obliczem i organizacją dworu nie tylko monarszego, ale także szlacheckiego lub dostojnika kościelnego; identyfikacją poszczególnych urzędów dworskich, ich treścią i relacjami w strukturze dworu między pełniącymi je urzędnikami. Jak dowiodło I Kolokwium w roku 2005, wyniki interdyscyplinarnych badań pozwalają potraktować dwór jako złożony organizm społeczny, którego życie rozgrywało się na kilku płaszczyznach – politycznej, administracyjnej i towarzyskiej. Dwór nie był jedynie organem administracji, ale także miejscem społecznych interakcji żyjących na nim osób. Jako taki reprezentował wprawdzie hierarchiczną, ale nie statyczną i niezmienną instytucję. Dlatego drugi krąg tematyczny nierozerwalnie tworzy kultura, która obejmowała wszystkie wskazane elementy i stanowiła wyznacznik życia dworskiej społeczności w dni powszednie i świąteczne.
Organizatorzy:
PhDr. Dana Dvořáčková (Malá) ;
PhDr.. Jan Zelenka ;
Materiały I Kolokwium ukazały się w roku 2006:
Dvory a rezidence ve středověku
Sborník příspěvků z kolokvia konaného 18. března 2005 v Historickém ústavu AV ČR ve spolupráci s Ústavem českých dějin FF UK Uspořádala a redigovala: Dana Dvořáčková-Malá, Praha, Historický ústav AV ČR 2006
Na tom składają się trzy grupy studiów:
- badania prozopograficzne środowiska dworskiego (M. Špůrová, I. Moravcová, T. Baletka, D. Budský)
- studia biograficzne nad poszczególnymi postaciami, ich karierą i motywacją jej podjęcia (M. R. Pauk, D. Dvořáčková-Malá, M. Čapský, R. Novotný)
- analiza rezydencji (M. Holá, R. Němec, P. Hlaváček)
Końcowa rozprawa O. Slanaře przedstawia dziedzictwo rycerskiej społeczności dworskiej w zwierciadle literackich form wyrazowych.