|
poniedziałek, 30 maj 2005 |
|
Strona 3 z 3
Mgr Andrzej Jurek (Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń)
„Żywot św. Krzysztofa” Piotra Skargi jako przykład recepcji średniowiecznej Legendy o św. Krzysztofie Jakuba de Voragine.
Dr Mariusz Kazańczuk (Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa)
Średniowieczne korzenie Historii świeżych i niezwyczajnych.
Prof. Roman Mazurkiewicz (Akademia Pedagogiczna, Kraków)
O skarbie Piotra Wydżgi ukrytym w staropolskiej legendzie.
Transkrypcja tekstu
Jan Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, rkps Archiwum Krakowskiej Kapituły Katedralnej na Wawelu sygn. KP 197, k. 245v – 246r
Exemplar informacionis et avisamenti quod et quam predictus Vyszga moriturus reliquit.
In nomine Sancte Trinitatis et Individue Unitatis. Ja z Torunia, gdyżem umrzeć imiał, protożem to kazał popisać, żeby to na mej duszy nie zostało. Napirwej się pytajcie do Krakowa, a z Krakowa do Nowego Sądcza, a z Sądcza Nowego do Starego Miasta, a z Starego Miasta do Rytra. A pod tym hradem pod Rytrem stoji jedna karczma a jeden młyn, a tam jedna woda wpada, co jej dzieją Roztoka. Pofolgujże wodzie tej a jidzi po niej, a gdy budesz w lesie daleko, tegdy przydzie tam druga woda z lewej ręki. Opuść tę na prawo, a folguj tej na lewo, a tą jidzi aż do wirzchu. A pod tym wirzchem jest łączka, a ta woda jidzie przez nię, a tej wodzie jaskinia pod ziemią. A jidziż jedno stajanie, a potem tę wodę znajdziesz, bo tam-ci-em ją cemrował cisem. A tu gdzie w samej głowie, tu-ć-żem porąbał drzewie do jednej doliny, aby nikt nie poznał. A tu nad tą doliną jest jeden potoczek, co ji zową Sucha Roztoka. A tu stoi miesiąc i gwiazdy napisane. Poli[e]czy mi pięć i masz posięgnąć, albo co masz i wziąć. A tam jest kaganiec i miska. A gdy na to mieśćce przydziesz, poklęknij a daj Bogu chwałę etc. Jestli cię Pan Bog upamięta, mej dusze nie zapamiętaj. A to jest dobro jako groch i jako siemię a rzadko jako bob. A to Panu Bogu polecam.
Prof. Barbara Kowalik (Uniwersytet Warszawski)
Paradoksy współczesnego mediewalizmu.
Prof. Krzysztof Obremski (Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń)
Socrealistyczny apokryf a kult komunistycznych "świętych".
Jednym ze świadectw „głębinowej” wspólnoty wrogów jawi się socrealistyczna reaktywacja apokryfu. „Średniowieczny w formie, komunistyczny w treści” soc-apokryf staje się formą gatunkową opowieści biograficznych poświęconych wodzom proletariackiej rewolucji, jako prawowierny przekaz komunistycznej wiary wypełnia luki pism kanonicznych, konkretniej: oficjalnych biografii wodzów. „Inżynieria dusz ludzkich” w mniejszym stopniu wykorzystuje swoistą dla apokryfu sztukę obrazowania, w większym zaś podejmuje jego parenetyczno-perswazyjną funkcjonalność.
|
|
Ostatnia aktualizacja ( wtorek, 11 październik 2005 )
|
Spotkania Mediewistyczne