Andrzej Dabrowka     Andrzej Dąbrówka  Andrzej Dabrówka
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk - Pracownia Literatury Średniowiecza.
W 1987 r. uzyskał doktorat na Wydziale Neofilogii Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy o średniowiecznych dramatach flamandzkich Untersuchungen über die mittelniederländischen Abele Spelen (Herkunft - Stil - Motive). Opublikował kilkaset stron prac naukowych poświęconych w większości dramatowi średniowiecznemu. Wygłaszał referaty na konferencjach mediewistycznych (Kalamazoo - USA; Camerino , Anagni - Włochy; Miskolc, Eger - Węgry).
    W książce Teatr i sacrum w średniowieczu: Religia - cywilizacja - estetyka (2001) przedstawił nową teorię związków między formami pobożności a wczesnymi gatunkami dramatycznymi. Na jej podstawie Rada Naukowa Instytutu Badań Literackich nadała mu stopień doktora habilitowanego (30.10.2001). Książkę wyróżniono nagrodą państwową za wybitne osiągnięcie naukowe (30.10.2002).
    W druku jest jego podręcznik akademicki Średniowiecze. Korzenie (do serii: „Mała Historia Literatury Polskiej”), Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2005.
    Przygotowuje monografię Staropolski dramat hagiograficzny i eucharystyczny w kontekście średniowiecznego dramatu europejskiego. Zajmuje się związkiem dydaktyki szkół katedralnych z twórczością literacką i praktyką teatralną.
    Współpracuje z Profesor Teresą Michałowską przy organizacji stałej konferencji poświęconej badaniu literatury średniowiecznej, SPOTKANIA MEDIEWISTYCZNE.
    Koordynuje internetową wymianę wiadomości w organizującej się wokół "Spotkań" grupie badaczy (Lista). Jest członkiem Stałego Komitetu Mediewistów Polskich i prowadzi jego stronę internetową oraz forum naukowe "Mediewistyka polska".
Należy do grona autorów nowej Wielkiej Encyklopedii PWN (dział: teatr niderlandzki).
    Jest członkiem dwu towarzystw naukowych: Medieval and Renaissance Drama Society (USA) oraz The Medieval Academy of America.


Najważniejsze artykuły i referaty

niderlandystyka
Do 30.IX 2000 roku wykładał literaturę niderlandzką w Instytucie Germanistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Napisał szereg artykułów naukowych i krytycznoliterackich z zakresu niderlandystyki, Wiedza Powszechna wydała w 1994 r. jego przewodnik Amsterdam, a w 1999 Słownik pisarzy niderlandzkiego obszaru kulturowego obejmujący 1345 autorów flamandzkich i holenderskich, nowołacińskich, surinamskich, afrykanerskich i fryzyjskich.
przekłady
W latach 1976-1995 był tłumaczem (pseud. Andrzej Braga) i promotorem literatur tego obszaru: napisał szereg artykułów ("Dialog", "Twórczość", "Literatura na świecie", "Kresy") oraz wstępów i posłowi w książkowych wydaniach przekładów.
Wydał pięć zbiorów wierszy poetów - dwu flamandzkich, dwu holenderskich i jednego autora języka afrikaans:
  • Paul Snoek, Biały rewolwer, 1978,
  • Paul van Ostaijen, Poezje wybrane, 1987
  • Lucebert, Szkoła amsterdamska, 1986
  • Rutger Kopland, Wybór poezji, 1992
  • Breyten Breytenbach, Cały czas, 1980

    • Przełożył pięć powieści i zbiorów opowiadań, 1 Flamanda i 4 Holendrów:
  • Feliks Timmermans, Pallieter, 1980
  • Nescio, Pierwsze wzruszenie, 1980
  • Janwillem van de Wetering, Siła wyższa, 1982
  • Jan Wolkers, Rachat-łukum, 1990
  • Willem Frederik Hermans, Ciemnia Damoklesa, 1994

    • Duży wybór baśni flamandzkich, holenderskich i fryzyjskich pt. W krainie nieśmiertelności, gotowy od kilku lat, czeka na nowego wydawcę.
    Spośród 8 przełożonych sztuk teatralnych największym powodzeniem cieszyły się Lustra D. Frenkel Franka, kilkakrotnie realizowane w reżyserii i z udziałem Zbigniewa Zapasiewicza przez telewizję i teatry.

    leksykografia języka polskiego
    Jest współautorem dwu dzieł leksykograficznych z obszaru języka polskiego: Słownika synonimów (1993) i Słownika antonimów (1995).

    Inne teksty ogłoszone w internecie

    Mała kosmogonia dla dzieci - IX 1999
    Zimno - 1999 

    (obydwa wiersze z tomiku Coś o niczym, 2004).